Pas op voor verlammend perfectionisme
21

Pas op voor verlammend perfectionisme

Auteur: Lisette Zwiggelaar Datum: 24 maart 2014

beter perfectie opgevenVandaag ga ik het hebben over een psychologisch fenomeen waar ik last van heb/had. En als ik daar last van heb, zijn er vast meer mensen die dit herkennen. Herken jij dit niet? Joepie, wat fijn! Dat maakt het allemaal een stuk gemakkelijker voor je.

Je leert zoveel…
Zodra je je gaat verdiepen in gezondheid leer je veel. De effecten die soja op je hormonen heeft, de magnetron is slecht voor je, BPA moet je vermijden, alles moet biologisch of zelfs grasgevoerd, E-nummers zijn des duivels om nog maar niet te spreken over suiker… En ik zeg niet dat dit onjuist is, maar dat het verlammend is. En dat is niet wenselijk.

Kiezen tussen perfect en niet?
Je hoeft gelukkig niet te kiezen tussen het perfect doen of er niet eens aan beginnen. Je kiest niet tussen een perfecte maaltijd van grasgevoerd vlees met kleurrijke groentes of een ongezonde kant-en-klaarmaaltijd. Daar zit nog super veel tussen. Je kunt ook kiezen voor ‘beter’ in plaats van er mee stoppen.


Bekijk waar je nu staat
Iedereen heeft een beginpunt. Voor sommige is dit al gezonder dan voor anderen (vind jij het ook zo heerlijk om tv programma’s te zien van mensen die super ongezond leven? haha!). Observeer al die informatie die binnen komt en zie dit als het eindpunt van de reis. En dat eindpunt bereik je niet morgen al! Nu weet je dus de richting die je op gaat en kun je gaan kijken hoe je bij dat eindpunt komt (hint, dat eindpunt is ook weer een beginpunt zodra je hem bereikt hebt…).

Stapje voor stapje
Ja, daar is ‘ie weer 馃槈 Nu je weet waar je staat en waar je naar toe wilt, hoef je momenteel alleen maar het eerste stapje te bedenken. Misschien is dat voortaan bij de lunch een paar snoeptomaatjes eten. Misschien is dat de magnetron niet meer gebruiken. Misschien is dat grasgevoerd vlees bestellen. Misschien is dat een recept van Kiwi&zo maken. Perfectionisme is leuk, maar niet altijd even handig!

Zoek oplossingen
Regelmatig krijg ik opmerkingen op Facebook. Dat er BPA in het blikje van de sardientjes zit, dat er zware metalen in vis kan zitten, dat gerookte etenswaren kankerverwekkend zijn… Dit is een typisch geval van kijken vanuit perfectionisme. Ik grijp vaak naar zulke oplossingen als het alternatief was geweest naar de snackbar gaan. Dan lijkt dat beetje BPA mij toch de beste oplossing. De volgende keer dat jij het wil opgeven, denk dan ook eens na over een gepaste tussenoplossing.

Ogen op je eigen bord
Wat meteen ook leidt naar dit punt. Houd je ogen op je eigen bord. Niemand vindt het leuk om bekritiseerd te worden. Ja, je hebt uiteraard gelijk als je een vriendin er op wijst dat ze op een dieet is dus dat die Big Mac menu haar dik maakt. Maar eigenlijk is het gewoon niet aan jou om anderen op zoiets te wijzen. Vragen ze jou wat jij vindt wordt het een ander geval, maar zo niet, houd dan liever je ogen op je eigen bord en focus je op jouw eigen einddoel.

Geld, tijd, energie
Over het algemeen mis je wel 贸f tijd, 贸f geld, 贸f energie. Wat inhoudt dat je compromissen moet maken. Natuurlijk zitten er meer vitaminen in groenten als je ze vers snijdt, maar eet liever voorgesneden groenten dan geen groenten. Ja, rode uien zijn gezonden dan witte uien, maar als je er geen geld voor hebt om de rode uien te halen, haal dan liever de witte uien dan geen uien. Ja, als je iets invriest gaan er voedingsstoffen verloren, maar eet liever een zelfgemaakte kant-en-klaarmaaltijd dan dat je naar de snackbar gaat. Oftewel, laat je niet verlammen door je perfectionisme! Alles beter dan niet meer eten 馃檪

Herken jij dit?

 

 

Schrijf je in voor de e-mailnieuwsbrief!

Meld je aan en ontvang gratis het e-book "Een beginnersgids, stap voor stap betaalbaar gaan eten".

21 reacties op “Pas op voor verlammend perfectionisme

Plaats een reactie
  • Sandra

    Nee, niet herkenbaar voor wat betreft mezelf. In een keer gestopt met suikers en tarwe en E-nummers… Om gezondheidsredenen. Dan heb je ook niet meer de behoefte om af en toe eens iets minder streng te zijn 馃檪
    Wel herkenbaar als ik om me heen kijk. Kan me ook wel voorstellen dat wanneer je de noodzaak niet voelt alles om te gooien, het dan niet altijd makkelijk is om te doen!
    Mooi stuk, (ver- en be-)oordelen is nooit goed! Ieder zijn ding, leven en laten leven …


    24 maart 2014 om 22:26 | Beantwoorden
    • Lisette Zwiggelaar

      klopt, als ik echt klachten door iets merk, zoals ik bij zuivel en gluten heb, kan ik het moeiteloos laten staan 馃檪


      25 maart 2014 om 10:58 | Beantwoorden
  • Anja Bobeldijk-Zwaan

    Hoi lisette.

    Bedankt voor je goeie artikel. Idd z贸贸贸 herkenbaar鈽. Ik ben ook allang heel bewust bezig
    met eten en gezondheid. En soms word je inderdaad een beetje moedeloos als je weer
    iets hoort wat dan toch weer niet zo gezond is.
    Dus pas op voor verlammend perfectionisme vind ik heel goed gezegd. En die quote van die
    Dr. Brooke Kalanick vind ik ook geweldig (en rustgevend ha, ha)

    Groetjes Anja


    24 maart 2014 om 22:37 | Beantwoorden
  • Patty

    Inderdaad heel herkenbaar!

    Afgelopen week ben ik een week op vakantie geweest en ik merkte dat ik het heel lastig vond om ‘perfect’ te eten. Je kunt niet elke maaltijd zelf bereiden en gaat wel eens uit eten waar de keuze’s beperkter zijn.

    Ik vond het belangrijker om te genieten van mijn vakantie dan de nadruk op het eten te leggen en het mezelf erg moeilijk te maken hierdoor. Vanaf vandaag pak ik de draad weer langzaam op… Met nadruk op ‘langzaam’ 馃槈


    24 maart 2014 om 22:45 | Beantwoorden
  • Irene

    Wat een mooi, positief artikel!

    Zelf eet ik een aantal maanden geen suiker meer en voel mij veel fitter dan ooit. Wel vind ik het altijd een dilemma om bij andere mensen op visite te gaan. Taart afslaan, of toch maar eten? Ik heb geen behoefte meer aan zoete dingen, maar ben altijd bang dat de gastvrouw/heer het ongezellig of onbeleefd of zelfs lastig vindt.
    Hierdoor heb ik vaak geen zin meer om op bezoek te gaan, als ik weet dat er taart of gebak is.
    Dat laatste is wel een slechte eigenschap van mij. Ik wil mijzelf zo aan mij gewoontes vasthouden, dat ik het eng vind om daar buiten te treden.
    Herkennen meer mensen dit? En hoe gaan jullie hiermee om?


    25 maart 2014 om 12:55 | Beantwoorden
    • Lisette Zwiggelaar

      ja, dit vond ik ook heel lastig. Totdat ik met mijn eliminatiedieet begon en het dus geen optie was om het gebak te eten. De eerste keren vond ik het heel eng om nee te zeggen, maar het gewoon met een glimlach op de mond, ‘nee dank je’ te zeggen is het 9 op de 10 keer klaar. De meeste mensen vragen niet verder. En zorg dat je gegeten hebt voordat je naar de verjaardag gaat, als mensen dan vragen waarom niet, kun je gewoon zeggen dat je nog vol zit van het eten. Werkt perfect! Zonder dat je commentaar krijgt van ‘ach 1 keertje kan toch wel?’ 馃檪


      25 maart 2014 om 15:29 | Beantwoorden
  • Meinou

    Hier waak ik ook wel voor, je leest tegenwoordig ook al over orthorexia; ziekelijk gezond eten, staat psychisch gelijk aan anorexia.
    Ook op vakantie wil ik iets ontspannender met voeding omgaan, al hebben wij wel voor een appartement gekozen zodat we zelf de mogelijkheid hadden om eten te bereiden. Zo had ik havermoutpakketjes mee voor de gehele vakantie, zodat ik zeker wist dat ons ontbijt verantwoord was, bovendien verdraag ik brood niet goed. Bij de restaurants zijn er verschillende keuzes waar ik dan op basis van gezond maar ook gewoon omdat het lekker is, mijn keuze uit maak. Al vermijd ik wel Italiaanse restaurants, pasta’s en pizza’s worden nu eenmaal enkel van tarwebloem gemaakt en overal zit kaas op/door. Desserts sla ik gewoon over, een kopje thee vind ik heerlijk als nagerecht terwijl manlief smult van een ijscoupe 馃檪
    Wij vlogen met KLM en daar heb je maaltijden tijdens de vluchten. Ze kunnen rekening houden met di毛ten; lactosevrij, suikervrij OF glutenvrij. Dus niet en, en, en. Ik koos voor lactosevrij, met de hoop dat er weinig producten met tarwe geserveerd werden. En ik had geluk, geen tarwe gekregen. Het dessert werd vervangen door een extra bakje fruit, dat was dubbelop genieten.
    Ik had er ook voor kunnen kiezen om geen maaltijden te nemen tijdens de vlucht, maar dan moest ik mezelf 10 uur lang van voedsel voorzien, dat is nog best lastig. Nu heb ik redelijk gezonde maaltijden gehad en de prijs zit gewoon bij de ticketprijs in.


    25 maart 2014 om 13:07 | Beantwoorden
    • Lisette Zwiggelaar

      ik heb voor mezelf zo’n lijn van wel/niet orthorexia dat je niet genoeg eet omdat je niets ongezonds wil eten. Vaak zijn het mensen die anorexia of juist zwaar overgewicht hadden die overstappen op een nieuw iets, orthorexia bijvoorbeeld. Ik vind het ook nogal een verschil of je er fysiek beroerd van wordt als je iets eet of dat het puur uit lange termijn gezondheidsoverweging is. Knap hoe je de afwegingen hebt gemaakt op vakantie! 馃榾


      25 maart 2014 om 15:41 | Beantwoorden
      • D

        Hmm maar gewoon (vrijwel) altijd gezond willen eten kan toch ook? Ik bedoel, ik vind dat niet raar; ik vind het juist raar dat alle mensen om me heen zomaar alles in hun mond stoppen zonder te weten wat er eigenlijk in zit. Daar hebben mensengewoon echt totaal geen besef van. De voedselindustrie is gewoon verpest, nep en gemanipuleerd.


        6 april 2014 om 00:22 | Beantwoorden
        • Lisette Zwiggelaar

          Daar heb je helemaal gelijk in! Uiteraard mag dat, daar doe ik ook mijn best voor. Maar als voor jou de keuze is tussen perfect gezond eten of naar de snackbar gaan, zou je ook nog een tussenweg kunnen kiezen van gewoon gezond eten. Dus biologisch vlees in plaats van grasgevoerd vlees (maar geen frikandel). Voorgesneden groenten in plaats van zelf je groenten snijden (maar geen kant-en-klare bami).


          7 april 2014 om 11:43 | Beantwoorden
  • Meinou

    Nog een leuke over perfectionisme. Onderstaande vraag las ik ergens:
    Ruwe rietsuiker, is dat net zo slecht als gewone rietsuiker?
    Dit was het antwoord:
    Dit is wel een minder bewerkte rietsuiker, maar het heeft wel enige bewerking ondergaan. Niet zo slecht als rietsuiker dus, maar ook niet perfect.

    Onlangs zag ik ruwe rietsuiker liggen en bedacht me eigenlijk exact hetzelfde.
    Als ik dan voor mezelf het rijtje maak, kom ik op: witte suiker is not-done, rietsuiker is ook niet al te best maar wel beter dan witte suiker. Ruwe rietsuiker is dan weer net iets beter, dan oerzoet en dan palm- en kokosbloesemsuiker.

    Wat vind jij?


    26 maart 2014 om 11:58 | Beantwoorden
    • Lisette Zwiggelaar

      gewone rietsuiker is net zo slecht als kristalsuiker, alleen dan van suikerriet in plaats van suikerbiet. Verder ben ik het helemaal met je rijtje eens 馃檪


      27 maart 2014 om 11:47 | Beantwoorden
      • Inez Vermooten

        is ruwe rietsuiker beter dan kokosbloesemsuiker? Ik dacht altijd dat het andersom was…


        28 maart 2014 om 21:59 | Beantwoorden
        • Inez Vermooten

          is ruwe rietsuiker beter dan kokosbloesemsuiker? Ik dacht altijd dat het andersom was…
          Oh ik snap ‘m, ik las het anders dan bedoeld was….het is dus andersom!


          28 maart 2014 om 22:01 | Beantwoorden
        • Lisette Zwiggelaar

          nee, kokosbloesemsuiker is beter 馃檪


          31 maart 2014 om 14:46 | Beantwoorden
  • ingrid

    Ik vind het lastiger worden om bij andere mensen te gaan eten. Wij zijn thuis nu zeer bewuste flexitariers, bijna alles biologisch, alles zelf gemaakt. Dat kan ik niet van anderen verwachten. Maar die plofkip wil ik gewoon echt niet. Makkelijkste zou zijn om voor de buitenwereld vegetarier te zijn maar dat is m ook niet. Hoe los jij dat op?


    2 april 2014 om 12:21 | Beantwoorden
    • Lisette Zwiggelaar

      Dit blijf ik ook heel lastig vinden. Ik ben nu zelf bezig met een vrij strict dieet om van wat gezondheidsklachten af te komen. Daardoor is het eigenlijk de keus om 贸f zelf eten mee te nemen 贸f niet ergens anders te eten. Misschien zelf een bijgerecht meenemen zodat je zeker weet dat je iets kan eten wat jou aanstaat? Dat is misschien ook een leuk aanknopingspunt om meer te vertellen over wat jouw ideaalplaatje is (maar pas op dat je niet neerbuigend of veroordelend overkomt!)


      2 april 2014 om 12:48 | Beantwoorden
  • Fransje

    Mooi artikel, deze nuancering kon ik even goed gebruiken!


    23 september 2015 om 12:09 | Beantwoorden

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht.

 

Kiwi&zo maakt gebruik van cookies. En dan bedoel ik niet havermoutkoekjes. Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten